Trouwambtenaar friesland BABS Kyra van Wirdum ceremoniespreker

Trouwen op vrijdag de 13e

Twee dagen voor de bruiloft trekt de fotograaf zich terug, een uur voor de start van de ceremonie komt er een paal van de tent los en valt op het buffet. En de trouwambtenaar krijgt aan het begin van de ceremonie een t-shirt om de microfoon gewikkeld omdat ze door het geruis van de wind onverstaanbaar is.

Als er één ding is dat dit bruidspaar leuk vindt is het wel de spanning opzoeken... En! Huwelijksaanzoeken doen. Op zo'n 30 verschillende manieren hebben ze de afgelopen 4 jaar elkaar de grote vraag gesteld. De eerste keer was een heuse verlovingsceremonie waarbij de kamer was versierd en er bij kaarslicht op de knieën werd gegaan. Hij droeg een zelfgeschreven gedicht voor en gaf haar een verlovingscollar. Een speciale ketting met een rode steen er in. Later hebben ze elkaar gevraagd in een bloemenveld, in een restaurant, op een schip, bij zonsondergang, bij volle maan, in Italië en ga zo maar door.
Op een ochtend zegt hij tijdens een bakje koffie droog tegen haar: 'maar eh wil je echt trouwen?' Waarop zij nuchter antwoordt: 'Jawel'. En toen hebben ze er een klap op gegeven. 'De meeste mensen durven niet op vrijdag de 13e. Maar wij wel, dus die datum is vast nog vrij'. Zo gezegd, zo gedaan.

Een maand voor de grote dag kwam ik in beeld.
'Hoe hebben jullie elkaar ontmoet?' Een logische vraag tijdens een voorgesprek met de trouwambtenaar. Een leuke vraag die volgens mij vaak de meest boeiende antwoorden oplevert. En bij dit stel is dat ook zeker het geval. Terecht mocht het niet al te expliciet in mijn toespraak verwerkt worden... Echter mocht het voor deze blog wel gezegd. Ze waren wat giechelig voordat ze antwoord op mijn vraag gaven. 'Vertel jij het maar.' 'Nee vertel jij het maar.' Destijds had hij een oproepje geplaatst op een dating app voor mensen die geïnteresseerd zijn in BDSM. Daar heeft zij gehoor aan gegeven, waarna hun verhaal begon met een gezellige(!!!) date. Er is voor mij weinig leuker dan een gesprek voeren met mensen die zo openhartig en eerlijk durven te zijn als dit stel. Want echte verhalen maken de mooiste speeches. Ik krijg als BABS inkijkjes in allerlei relaties en deze 'casus' had ik nog niet eerder meegemaakt. Ze waren een beetje bang dat ik er 'rode oortjes' van zou krijgen. Maar schrikken doe ik er niet van. Het vormde juist een leuke uitdaging voor het discreet verwerken van hun echte verhaal in mijn toespraak. Ze schamen zich er niet voor en er zouden veel vrienden met dezelfde, laat ik het een 'hobby' noemen, uitgenodigd zijn. Maar voor sommige familieleden zou dit wel nieuws zijn en op hun bruiloft wilde ze de schok voor die mensen liever achterwege laten. Helder en duidelijk. Ik besloot het een andere naam te geven: 'spelletjes', ze spelen graag 'spelletjes' samen. Uit bepaalde hoeken van het publiek kwam tijdens de ceremonie hierdoor op sommige momenten gegniffel. Ze zullen vast gedacht hebben: 'is dit toeval of zou die trouwambtenaar er meer vanaf weten?'

Ook de trouwlocatie was in dit geval een bijzondere, om vele redenen. De bruiloft werd gehouden op het boerenerf van zijn voormalig ouderlijk huis. In een chique tent schitterend met bloemen versierd werd alles tot in de puntjes verzorgd. Zo'n vijftig gasten werden er verwacht.
De locatie is de geboorteplaats van ongeveer alle directe familieleden van de bruidegom incl. hijzelf. Het is de huidige woning van zijn broer en diens echtgenote die er een melkveehouderij runnen en een paardenpension. Zijn schoonzus is ook zijn ex-vriendin en nu tevens zijn getuige. Bijzonder hoe een balletje kan rollen.
En misschien wel de belangrijkste reden dat voor deze plek is gekozen: Het weiland waar het ja-woord is gegeven is de plek waar de as van zijn vader is uitgestrooid. Een aanleiding voor mij om in goed overleg eventjes stil te staan bij dierbaren die op dit soort momenten extra gemist worden.

Ondanks de onheilspellende datum leek alles goed te gaan. Totdat het mis ging! Op het moment van het ondertekenen van de akte ontbrak er plotseling een cruciale schakel voor het sluiten van een huwelijk. Het bruidspaar had ja gezegd, getuigen waren netjes aanwezig, de akte lag klaar. Een klein maar geheel niet onbelangrijk ding ontbrak! Een kleine nachtmerrie voltrok zich in mijn fantasie. De officiële pen was namelijk verdwenen! Voor de ceremonie had ik zeker weten alles netjes klaargelegd. De akte, het trouwboekje, zakdoekjes, en DE pen! Waar kon dat ding gebleven zijn?! Nu denk je misschien: 'Waar maak je je toch druk om? Gebruik gewoon een andere pen.' Nou een officiële pen heeft zwarte inkt die langer dan 200 jaar leesbaar blijft. En officiële documenten moeten lang bewaard worden dus die blauwe balpen van onderuit mijn handtas opvissen was geen optie. Gelukkig spotte de geweldige fotograaf Joeri Hendriks de pen in het gras en kon ik bekomen van mijn halve hartverzakking. Hij was op de grond gewaaid.
Vervolgens ondertekende iedereen netjes waar dat moest. Was dit vrijdag de 13e? Of was dit gewoon het risico van een bruiloft in een weiland met windkracht 4? 

Nog een bijzonderheid bij deze huwelijkssluiting is tante H, een dame met wit-grijs haar, ongeveer even groot als de britse koningin. Ook zij mocht getuigen. Kranig en messcherp op geschiedkundige details die ik aanhaalde over de familie. Van alle getuigen die ik tot nog toe heb mogen ontmoeten is zij wat leeftijd betreft recordhoudster en dat zal ze vermoedelijk nog wel even blijven met haar 94 zomers.

De ceremonie heb ik besloten met een gedicht dat ik speciaal voor dit paar heb geschreven. Daarna hebben we gezamelijk ballonnen opgelaten (van biologisch afbreekbaar rubber!). Door de wind vlogen ze niet omhoog maar verspreidde ze zich gelijk over het weiland. Juist leuk! Want wat een cadeautje was dat voor de videograaf.

Het was een onvergetelijke bruiloft.
Notitie voor de volgende: neem reservepen mee


Het eerste huwelijk dat ik sloot was een pareltje!

Met open armen werd ik binnen gelaten in het huis, het verleden, het heden en de te voorziene toekomst van het verloofde stel. Al direct bij binnenkomst was er een klik en werd met honderd kilometer per uur en vol enthousiasme in geuren, kleuren en in rouwe eerlijkheid verhaal gedaan. Toen de kop er af was vroegen ze me ineens of ik dit werk als trouwambtenaar al lang doe. Ik wilde het bruidspaar niet onnodig nerveus maken voor hun grote dag en ik antwoordde eerlijk; 'nog niet heel lang, maar ik denk dat ik dit wel kan.' Gelukkig bleven vervolgvragen achterwege en ging het gesprek vlug door over de eerste ontmoeting, de vele aanzoeken die hun verhaal kent en alles wat daarvoor en daarna was gebeurd. Niet zomaar een verhaal... Hij was als weduwnaar naar eigen zeggen op het diepste punt van zijn leven beland toen hij haar voor het eerst zag. Al wielrennend op een bekende Franse berg klommen ze beide met hun eigen reden en in hun eigen tempo naar de bekende bocht zeven en door naar de top. Zij had een ervaring van liefde op het eerste gezicht en wist direct, hoe onmogelijk het toen ook leek, dat ze hem niet meer wilde laten gaan. De afdaling reden ze dan ook samen, waarna ze elkaar niet meer uit het oog verloren zijn.

Nu acht jaar verder zijn ze beide zover. Na drie afgewezen aanzoeken van zijn kant heeft zij hem de grote vraag gesteld. Op negenentwintig februari 2020, schrikkeldag om precies te zijn. 'Want volgens huwelijkse tradities is dat de enige dag dat de vrouw haar toekomstige echtgenoot ten huwelijk mag vragen', een wetenswaardigheid die de bruid mij op het hart drukte. Ze heeft die dag haar kans gegrepen en hij zei zonder aarzeling direct 'JA!'

Twee weken geleden heb ik de echo van dat kleine maar o zo betekenisvolle woordje mogen horen. En dat verliep op geheel eigen wijze: Op de officiële vraag antwoordde zij zoals verwacht 'ja'. Maar toen ik hem diezelfde vraag wilde stellen onderbrak hij geheel onverwacht de plechtigheid... 

Omdat hij op ludieke wijze toestemming voor het aanstaande huwelijk aan haar volwassen zoons wilde vragen. Ze vormde te midden van alle aanwezigen een klein kringetje en na wat gefluister onder acht ogen stemde ze in met het voorgenomen antwoord van de bruidegom. Daarna liet hij, hoorbaar voor iedereen luid en duidelijk zijn antwoord horen. Het huwelijk werd bezegeld met een kus en ringen, gedrapeerd op een miniatuurfietsje en aangereikt door een kleinkind.

Na de ceremonie hebben ze genoten van een verrassing-dag voor alle genodigde. Een intiem gezelschap dat ik mocht uitzwaaien toen zij met zijn allen vertrokken in een Hummer-limousine (een wens van de bruid) waarmee ze de snelweg nog even flink onveilig gingen maken. De bruidegom, een man met het hart op de tong en zijn eigenzinnige echtgenote. Elkaars haven, anker en rots in de branding.

Het was een eer om ze aan elkaar te mogen verbinden!


DE datum!!

Een van de belangrijkste beslissingen rondom het organiseren van een bruiloft is de datum. Er komt nogal wat bij kijken. Is jullie favoriete feestlocatie die dag beschikbaar, wat zijn de weersvoorspellingen die dag, kunnen jullie (eventueel) op het gemeentehuis terecht en natuurlijk(!): kan die ene leuke BABS (buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stand) dan wel aanwezig zijn.
Helemaal met Covid is het nogal een zoektocht. Veel bruiloften zijn opgeschoven naar volgend jaar. Dus wordt het dubbel zo druk voor trouwambtenaren in 2021. Hoe kies je nu de juiste datum? In ieder geval hoe eerder hoe beter.
Veel bruiloften worden 1 a 2 jaar voor de grote dag al met permanent marker in de agenda gezet. Op die manier kun je nog flink sparen voor de grote dag (en je bruiloftsgasten ook) en zijn bijna alle locaties en andere partijen zoals die leuke band die je wilt vragen op het feest of een specifieke cateraar nog beschikbaar. Veel bruiloften worden georganiseerd in april, juni en sept. vanwege de grote kans op mooi weer. Die maanden vallen buiten de schoolvakanties dus de meeste genodigden kunnen dan vaak wel aanwezig zijn. De datum zelf speelt niet alleen praktisch maar ook op emotioneel gebied bij veel trouwparen een rol.
Veel stellen kiezen een belangrijke datum waarop ze willen trouwen zoals de dag dat ze elkaar hebben ontmoet of de verjaardag van een bijzonder moment zoals de verloving.

Tal van trouwparen kiezen voor een bepaalde datum omdat die esthetisch gezien mooi is en gemakkelijk te onthouden. Zo zijn Koning Willem-Alexander en Koningin Máxima getrouwd op 2-2-2002. Voor het gemak hier alvast een paar esthetisch mooie trouwdata in 2021 op een rijtje:

1-1-2021, 2-10-2021, 11-10-2021, 21-10-2021, 10-11-2021, 11-11-2021, 21-11-2021, 11-12-2021, 12-12-2021, 21-12-2021

En in 2022: 

1,1-2022, 2-1-2022, 11-1-2011, 21-1-2022, 22-1-2022, 1-2-2022, 2-2-2022, 22-2-2022, 22-12-2022, 11-11-2022, 22-11-2022, 12-12-2022, 10-10-2022,  20-10-2022, 22-10-2022, 1-11-2022, 2-11-2022, 10-11-2022, 11-11-2022, 12-11-2022, 20-11-2022, 21-11-2022, 22-11-2022, 1-12-2022, 2-12-2022, 10-12-2022, 11-12-2022, 12-12-2022, 20-12-2022, 21-12-2022, 22-12,2022 EN! 22-22-2022! Ohnee haha!

 

Trouwambtenaar friesland BABS Kyra van Wirdum ceremoniespreker regisseur theater

Als poesjes muizen, miauwen ze niet

Ook speciaal voor de jongste gasten.

Een huwelijksceremonie wordt bij de meeste trouwparen tot in de puntjes voorbereidt. Het is belangrijk dat alles volgens plan verloopt. Als moeder van een dochter van 4 weet ik als geen ander hoe het plan plotseling kan wijzigen wanneer er kinderen in het spel zijn. Zo’n ceremonie kan voor een kind een eeuwigheid duren en kinderen die zich vervelen kunnen soms een beetje... afleiden. Niets zo zonde als onnodig afgeleid zijn op een van de belangrijkste momenten van je leven. Om tijdens een huwelijksceremonie rust in de zaal te creëren maak ik graag van een eventuele stoorzender een medestander. Als trouwambtenaar maak ik er een gewoonte van om aan het begin van de ceremonie alle kinderen speciaal welkom te heten en iets te geven wat ze bezig kan houden, een doosje rozijntjes bijvoorbeeld.

Trouwamtenaar Friesland BABS Gemeente Smallingerland Kyra van Wirdum

Aan het einde van de ceremonie kunnen we de kinderen van het bruidspaar een prominente plek geven door ze hun handtekening (handomtrek) te laten tekenen op de zogenaamde kinder-akte. Niet alleen geeft het de kinderen een betrokken, belangrijk gevoel, het is ook een mooie herinnering voor in een fotolijstje. 

Trouwamtenaar Friesland BABS Gemeente Smallingerland Kyra van Wirdum